Ervaringsmeting zorgvastgoed
Uit een ervaringsmeting van Zorgvastgoed.nl onder beleggers, zorgverleners en ontwikkelaars blijkt dat de sector met urgentie kijkt naar de dubbele vergrijzing. Ondanks de ambities van het nieuwe Coalitieakkoord 2026-2030, dreigt de realisatie van zorggeschikte woningen vast te lopen door financiële barrières en trage besluitvorming.
De transitie naar zorggeschikte woningen voor de snelgroeiende groep ouderen dreigt vast te lopen in een moeras van bureaucratie en tegenstrijdige belangen tussen vastgoedeigenaren en zorgorganisaties. Uit een recente ervaringsmeting van Zorgvastgoed.nl blijkt dat professionals de urgentie van de ‘dubbele vergrijzing’ als extreem hoog ervaren, maar dat innovatie wordt gesmoord door een harde scheiding tussen ‘stenen’ en ‘zorg’.
Bureaucratie als rem op Coalitieakkoord 2026-2030
Hoewel het nieuwe coalitieakkoord ambitieuze doelen stelt voor de volkshuisvesting, wijst de praktijk op een schrijnende kloof tussen politieke ambitie en bureaucratische uitvoering. Terwijl de noodzaak voor het ombouwen van bestaande zorggebouwen naar zelfstandige woningen toeneemt, ontbreekt bij veel gemeenten de benodigde slagkracht en snelheid. Veel noodzakelijke projecten vallen simpelweg af omdat de financiële rekensom niet meer sluit.
De ‘wig’ tussen eigendom en exploitatie
Een probleem dat uit de rapportage naar voren komt, is de fragmentatie van eigendom. De harde scheiding tussen de vastgoedeigenaar en de zorgexploitant werkt als een directe rem op de kwaliteit van zorg:
- Tegengestelde belangen: Vastgoedpartijen focussen vaak op rendement, terwijl zorginstellingen investeringen nodig hebben die de zorgvraag op de lange termijn beperken.
- Mismatch in innovatie: Investeringen in verduurzaming en zorgtechnologie blijven achter omdat de partij die de kosten draagt (de eigenaar) vaak niet degene is die de vruchten plukt van lagere exploitatiekosten.
- Eigenaarschap loont: De resultaten tonen aan dat situaties waarin de exploitant ook eigenaar is, leiden tot betere beslissingen op basis van de Total Cost of Ownership (TCO).
Vastgoed als strategisch zorginstrument
De sector pleit voor een fundamentele verschuiving: een gebouw moet niet langer een passief 'omhulsel' zijn, maar een strategisch instrument dat zorgbehoefte voorkomt door autonomie te stimuleren. "We moeten van 'zorg leveren' naar 'zorg beperken' door de fysieke omgeving optimaal in te richten," aldus de bevindingen. Zolang de samenwerking echter gefragmenteerd blijft, blijft dit potentieel onbenut.
Oproep tot actie: Geen praatclub maar praktijk
Om deze barrières te doorbreken, start Zorgvastgoed.nl een digitale community. De markt snakt naar concrete samenwerking en het delen van best practices om de financiële mismatch en bureaucratische hindernissen aan te pakken. De boodschap aan de politiek is helder: stop het silo-denken en maak de weg vrij voor integrale modellen waarin wonen en zorg onlosmakelijk verbonden zijn.
Alle nieuws artikelen